برای اینکه شهرداری از قوانین و الزامات تعیین شده توسط استان پیروی کند و ساخت خانههای multiplex در محلههایی که مختص خانههای ویلایی است امکان پذیر شود، شورای شهر نورث ونکوور تغییراتی در مقررات شهری ایجاد کرد.

به باور منتقدان، این تغییرات کافی نیست و بعید است به ساخت خانههایی که شورای شهر میخواهد منجر شود.
استان بریتیش کلمبیا تا 31 دسامبر به شوراهای شهر مهلت داده که تغییراتی در برنامههای شهری و مقررات پهنهبندی ایجاد کنند تا موانع قانونی سر راه ساخت خانههای نوساز (به تعداد کافی) برداشته شود و نیاز جوامع به مسکن طی 20 سال آینده تامین شود. طبق گفتهی کارکنان، مقررات پهنهبندی زمین جلوی ساخت 6،556 خانه جدید را گرفته بود.
شورای شهر از ماه جون مشغول تدوین استراتژیای بوده است تا با ساخت انواع مختلف خانهها در محلههای کمتراکم و در املاک متعلق به شهرداری، الزامات تعیین شده توسط استان را برآورده کند.
تحت قوانین جدید، حدود 4،300 ملک در شرق خیابان St. Andrews Avenue و غرب خیابان Mahon Avenue میتوانند تا 4 واحد داشته باشند. حدود 600 قطعه زمین (مختص خانههای ویلایی) نیز که در بین این مرزها قرار دارند، میتوانند حداکثر 6 واحد داشته باشند. مناطق مختص خانههای تاریخی در امتداد بلوار Grand Boulevard و خیابانهای East 19th و East 10th از این قانون مستثنی خواهند بود تا شهرداری زمان کافی برای بررسی این موضوع را داشته باشد که چگونه میتواند راهی برای محافظت از خانههای تاریخی و افزایش خانههای نوساز پیدا کند.
در پهنهبندی 5 سایت متعلق به شهرداری، ظرفیت ساخت 900 خانهی دیگر در نظر گرفته شده است. این مکانها عبارتاند از: ساختمان آتشنشانی نورث ونکوور، زمین ساختمان شهرداری، زمینهای Harry Jerome Lands و زمینهای عمدتا توسعه نیافته در خیابان East First Street در کنار خیابان Alder Street.
قبل از رای گیری، اعضای شورا نظرات مردم را شنیدند. تقریبا همهی مردم خواستار انجام تغییرات بودند، اما خواستار این بودند که مقررات مربوط به طراحی مانع ساخت خانههای جدید نشود.
به گفتهی یکی از شهروندان «این تغییرات میتواند جلوی خروج جوانان از جوامع را بگیرد. آنها به جای اینکه دنبال خانههای ارزانتر بروند و محلههای خود را ترک کنند، میتوانند در محلههای خود به زندگی ادامه دهند. این همه فضا داریم که از آن استفاده نشده است! این مضحک است! هیچ کدام از دوستان و آشنایان من که فرزندانی هم سن فرزندان من دارند، نتوانستهاند در نورث ونکوور، جایی که بزرگ شدهاند، خانه بخرند. این وضعیت نزدیکی خانوادهها به یکدیگر و حمایت متقابل در مواقع ضروری را بسیار مشکل میکند.»
اندرو رابرتسون گفت که شهرداری باید خیلی پیشتر از اینها اجازه میداد در حدود 70٪ از اراضی مسکونی که دههها بدون تغییر ماندهاند، گزینههای مسکن بیشتری ساخته شود. البته یک هشدار هم داد.
او گفت: «ستودنی است. از شورا تشکر میکنم که با ارائهی این طرح تایید کرد که وضعیت فعلی کارآمد نیست و ۲۰ سال آینده باید متفاوت باشد. اما این تغییرات در مقایسه با میزان نیاز به مسکن در اکثر مناطق ناچیز است. چیزی که کمی من را نگران کرده این است که ما به جای اینکه از فرصت مهمی که داریم استفاده کنیم و واقعا مشکل مسکن را حل کنیم، صرفا سعی میکنیم که الزامات تعیین شده توسط استان را روی کاغذ برآورده کنیم.»
طبق گفتهی یکی از فعالان صنعت ملک، در مقررات شهرداری مساحت مجاز برای واحدهای multiplex فقط 10٪ بیشتر از آن چیزی است که اکنون برای خانههای ویلایی مجاز است. این یعنی سازندگان به سراغ گزینههای سادهتر خواهند رفت.
او در ادامه گفت: «طبق تجارب اخیر ما، بسیاری از مشتریان تمایلی به افزایش تعداد واحدها در هر قطعه زمین ندارند. آنها در نظر دارند که واحدهای بزرگتری بسازند که این در نهایت باعث افزایش بیشتر قیمت خانه میشود.» او با بیان این نکته از شورا خواست حداکثر مساحت مجاز را بازبینی کنند.
طبق گفتهی کارکنان شهرداری، این دستور العملها برای کاهش اندازه وضع شدهاند تا خانههای multiplex زیباتر و جذابتر به نظر برسند.
تغییرات در پهنهبندی با 6 رای موافق و 1 رای مخالف تصویب شد.
چند نفر از اعضای شورا تاکید کردند که این تغییرات به معنای بازنگری کامل برنامهی OCP که هنوز نهایی نشده، نیست.
شروین شهریاری، یکی از اعضای شورای شهر، گفت: «آیا توانستیم تعادلی بین آنچه ساکنان میخواهند، آنچه سازندگان میتوانند بسازند و انتظارات استان را پیدا کنیم؟ فقط زمان میتواند به این پرسش پاسخ دهد. اما ما تحت فشار کار کردیم. فشارهایی مانند ضربالاجلها و رسیدن به اهداف مشخص. امیدوارم توانسته باشیم به هدف خود برسیم. یعنی امیدوارم توانسته باشیم به فرزندان، دوستان و خانوادهها کمک کرده باشیم که بتوانند در مناطق و جوامع دلخواه خود زندگی کنند. ما به تراکم نیاز داریم و باید اقدام کنیم؛ و هر کاری بکنیم، بهتر از آن است که دست روی دست بگذاریم.»
تونی والنته تنها عضو شورای شهر بود که رای مخالف داد. او گفت دلیلش اعتراض به مهلت کمی است که استان به شهرداری داده است. چونکه وقت کافی برای مشورت با عموم مردم را به شهرداری نداده است.
لیندا بوچانان استان را به خاطر تحمیل رشد اجباری به شوراهای شهر مورد انتقاد قرار داد – حتی با اینکه این شهر در این زمینه پیشرو بوده است – و گفت سطوح بالاتر دولت باید بودجهی لازم برای زیرساختها را فراهم کنند تا رشد امکانپذیر شود.
او همچنین گفت که با اینکه برخی معتقدند این تغییرات کافی نیست، اما قدمی محتاطانه برای پاسخ به نیازهای واقعی مسکن است.
او گفت: «پشت هر خانه/واحدی که ساخته میشود، یک شخص واقعی، یک خانواده واقعی و یک داستان واقعی وجود دارد و ما از این داستانها زیاد شنیدهایم. داستان افرادی که در جامعه ما کار میکنند و فقط میخواهند نزدیک محل کارشان زندگی کنند؛ نه در مناطق دور و غیر مرکزی شهر که برای رفت و آمد به محل کار باید روزانه ساعتها وقت بگذارند. داستان والدینی که فرزندانشان را اینجا بزرگ کردهاند و حالا فرزندانشان دارند فرزندان خود را اینجا بزرگ میکنند و آنها میخواهند فرصت ماندن داشته باشند.»
نویسنده: تیم تولید محتوا مجله
من به دوستانی که قصد خرید و فروش ملک در ونکوور رو دارن هم فکری میدم و کمک میکنم تا تمام مراحل یک سرمایه گذاری خوب رو بدون استرس طی کنن، به شکلی که تجربهی متفاوتی ایجاد کنیم و یک دوست به دوستانمون اضافه بشه، شماره من پایین صفحه هست، خوشحال میشم که در خدمتتون باشم.
شاد و پیروز باشید
محسن صانعی
مشاور املاک در ونکوور کانادا
شماره تماس: 16045064706+

Disclaimer
This content is for informational and educational purposes only and may not be suitable for other uses. Opinions expressed are subject to change and are not investment, legal, or tax advice. Information is pased on sources believed reliable but is not guaranteed. The author is not liable for errors, omissions, or any losses arising from its use. Consult a qualified professional for personalized advice.
محتواى ارائه شده در اين صفحه صرفأ جهت اطلاعات عمومى ارائه شده است، اين محتوا جايگزين مشاوره و خدمات حرفهاى نيست و جهت ارتقای آگاهی عمومی و تشویق بینندگان به مشاوره با افراد متخصص، مجرب و مجاز منطبق با شرایط منحصر به فرد خود تهیه میشود.




